In 1973 kwam in de Appelmanslaan ene Raf Anthierens wonen met zijn toenmalige echtgenote. Raf was één van de broers van het kroostrijk gezin Anthierens, afkomstig uit het Brugse maar na de oorlog in Vilvoorde neergestreken. Vooral de journalisten Jef, Karel en vooral Johan zouden de bekendste telgen van de familie worden.

In die zomer van 1973 liep Raf Willy Mertens tegen het lijf. Willy was toen hoofdhuurder en leverancier van de “Brasserie du Parc”; hij deed er zijn beklag over dat het toch zonde was dat een café met zo’n ligging leegstond, zeker nu de jaarmarkt (oktober) er langzaam maar zeker aankwam. Willy was inderdaad bang dat heel wat centen aan zijn neus zouden voorbij gaan.

Raf en Willy kwamen tot een akkoord: Raf zou voor Willy het café gedurende de week van de kermis en de jaarmarkt openhouden. Raf had toen natuurlijk al andere plannen met het café, maar dat hoefde Willy Mertens op dat ogenblik nog niet te weten...
Hoe dan ook, Raf doopte met bekwame spoed het café om tot “Het Groot Genoegen”, een naam die zijn broer Jef voor hem verzon.

“Het Groot Genoegen” opende zijn deuren op 28 september 1973. De start van een succesverhaal....

Raf wist al snel zijn eigen publiek te lokken, een publiek waarvoor er voordien geen café bestond...Raf’s zussen, Johanna en Clothilde, sprongen  in die beginperiode mee achter de tap als ‘t nodig was.
Uit de prille beginperiode herinneren we ons figuren als Miep en Roger Caels, Nicole van den amada, den Olly, de broers De Groeve, blonde Chris, Gerda en Willy, Luke De Rouck, Dennis en Hildo, de zussen Marnef, Luc Panis, de families Lanckmans, Van Dijck en Daelemans, dikke Frans (om er maar enkele bij naam te noemen) en zowat de hele zwik scouts en oud-scouts uit die periode, zowel die van St-Alena als de mannen van Paloke.

In die periode sloten de cafés in Dilbeek ‘s avonds ten laatste om een uur of tien; dit was wel even anders in “Het Groot Genoegen”. Het late openingsuur, sommige nooit eerder geziene sujetten die er rondhingen en de muziek waarop de nieuwsgierige doorsnee-Dilbekenaar het ook al niet begrepen had, bezorgden Raf en zijn café niet meteen de beste reputatie. Sommige ouders gingen zich zelfs tot bij de burgemeester beklagen: het kon toch niet dat hun dochters in dit oord van verderf zaten....Stilaan verbeterde de reputatie van “Het Groot Genoegen”..... de burgemeester en andere notabelen werden immers zélf vaste bezoekers.

Dilbeekse volksfiguren zoals Peter Jef, Herman Ghekiere, Piet De Vries, mijnheer Sergeant, Jacques de commandant, "het gekloven hoofd” en “de grotten van Han” kwamen ook graag bij Raf over de vloer.
Ook  minder of meer gereputeerde kunstenaars als Bert De Keyser, Jacky Duyck, Maurits van Saene en dichter Ignaas Veys waren toen welgekomen gasten.

Uit deze periode herinneren we ons nog de beruchte “fles”: telkens de fles op de toog vol muntstukken zat, organiseerde raf “De Fles”. Dit was een zaterdagnamiddag waarop alle stamgasten werden uitgenodigd; Raf voorzag dan een of ander muzikaal optreden (Anneke De Wilde) maar waarvoor iedereen kwam was het gratis bier dat dan werd getapt (steevast was dit een vat of drie Mouselbier). “De Fles” liep telkens uit tot een slemppartij, waar nog maanden werd over nagepraat...

Ook bekend waren de zangavonden; er stond toen immers een piano in het café. Op zondagavond (alle scouts en gidsen bleven toen plakken na hun wekelijkse vergadering) kroop Eugène Cobbaert achter de piano en werd er gezongen tot diep in de nacht. The Beatles, Bob Dylan, Donovan waren de grote klassieke meezingers, al was men ook niet vies van Sarie Marys en My Bonnie...

Van Raf herinneren we ons verder nog zijn maniakale professionaliteit: enkel het beste was amper goed genoeg voor de klanten. Zo maakte Raf zelf mosterd voor de droge worsten omdat andere mosterd volgens hem te vlug uitdroogde. Ook zijn zelfgemaakte "bouletten" kenden enorm succes en werden gemaakt met de beste ingrediënten. Wie sigaretten bestelde kreeg het pakje op een schoteltje gepresenteerd, geopend met enkele sigaretten er half uit en steeds vergezeld van lucifers. Ijsblokjes maakte Raf nooit met leidingwater, o nee; hiervoor werd altijd Vittel gebruikt...

Hoe dan ook, het succes groeide Raf een beetje boven het hoofd; na twee jaar hield Raf het voor bekeken want zoals hij zelf zei: “ ‘k wil ook wel eens wat anders zien dan steeds hetzelfde vliegmachien”.
In de zomer van ’75 werd “Het Groot Genoegen” dan ook overgelaten aan Albin Wydooghe en zijn vrouw Nicole.

(tekst: Frank De Dobbeleer - foto's: Frank De Dobbeleer-Albin Wydooghe-Mich Van Sever)