In 1929 bouwden Charel Vander Perre en zijn vrouw Alena De Geynt het pand op het Gemeenteplein nummer 11. Dit zijn merkwaardig genoeg de overgrootouders van één van de huidige uitbaters, Geert Carlier.

Het huis moest dienen als woonhuis en in het voorste gedeelte kwam een café. De eigenaars doopten de zaak “Brasserie du Parc”, een naam die zou blijven bestaan tot Raf Anthierens er in 1973 het huidige “Het Groot Genoegen” van maakte. Alena De Geynt hield het café open terwijl haar man Charel in de bouw werkte.
Achter het café bevond zich de keuken van het gezin en op de eerste verdieping waren drie kamers en een badkamer. Er was een aparte zij-ingang aan de rechterkant van het gebouw voorzien, die vandaag de dag niet meer bestaat.

“Brasserie du Parc” was eerst en vooral een volkscafé waar vooral Dilbekenaren uit de onmiddellijke omgeving hun vaste stek hadden. Via de tramverbinding op de Ninoofse Steenweg kwam er ook geregeld volk van Molenbeek over de vloer. Zij kwamen in het landelijke Dilbeek, na een stevige wandeling, van een Geuze of Kriek genieten. Het gerenommeerde Dilbeekse gemeentehuis en het park, waar in die tijd kleine bootjes werden verhuurd, waren immers grote trekpleisters. Rechtover het café was een soort kegelbaan aangelegd, waarop in de zomer vaak tot in de late uurtjes gespeeld werd.

De pils die toen verkocht werd was “Bockslee” en kostte ongeveer 75centiem! Om de flesjes te kunnen koelen, kwam bijna dagelijks een ijsverkoper langs die een nieuw blok ijs leverde.
De jaren ’40 tot ’45 waren, als gevolg van de Tweede Wereldoorlog, uiteraard moeilijk. Alle reclame en het naambord moesten op bevel verwijderd worden. Sommige leveringen konden niet meer gebeuren en zo ging men bijvoorbeeld zelf achter Martini in Brussel.

Door de ernstige gezondheidsproblemen van Alena De Geynt werd het gezin verplicht het pand te verkopen aan Limbourg (dit moet rond 1950 geweest zijn) en besloot in 1952 de zaak over te laten aan de familie De Koninck –Spinnoy. Alena en Charel konden natuurlijk nooit vermoeden dat 46 jaar later de zaak zou worden overgelaten aan drie jonge mannen, waaronder hun achterkleinzoon!


(tekst: Madeleine Vander Perre-Geert Carlier - foto's: Madeleine Vander Perre-Jos Cobbaert)